0 komentarzy

Wiszą tobie, czy ty zalegasz?

Wejście w życie III ustawy deregulacyjnej nałożyło na przedsiębiorców-dłużników nowe obowiązki. Jednym z nich jest konieczność weryfikacji przeterminowanych zobowiązań – także z 2012 roku.

Jak zwracał uwagę np. Puls Biznesu, w niektórych przypadkach już w deklaracji VAT za styczeń (składanej w tym miesiącu), może być konieczne korygowanie podatku na zasadach innych niż w 2012 r.

 

Trzeba monitorować zaległe, nieuregulowane płatności...

III ustawa deregulacyjna skróciła okres, po upływie którego wierzyciel może skorzystać z ulgi za złe długi ze 180 dni od daty płatności wskazanej na fakturze do 150 dni. Ustawa ta zawiera przepisy przejściowe, które mają zastosowanie także dla wcześniejszych zdarzeń biznesowych – długów zaciągniętych w roku ubiegłym. W praktyce oznacza to, że już od stycznia dłużnicy powinni weryfikować zeszłoroczne transakcje pod kątem nowych przepisów VAT. Jeśli firma ma przeterminowane zobowiązania z tytułu faktur VAT, których termin płatności minął w sierpniu ub. r. (konkretnie przed 3 sierpnia), w lutym tego roku, zgodnie z nowymi przepisami, może ponieść sankcje. Dłużnik, o ile nie uregulował takiego zobowiązania w styczniu, w deklaracji składanej w lutym musi dokonać korekty VAT w kwocie naliczonego podatku od kwoty netto zobowiązania. Podobnie, jeśli istnieją zobowiązania z tytułu niezapłaconych faktur VAT, z terminem płatności do 3 września, warto uregulować je do końca lutego, aby nie korygować VAT w deklaracji składanej w marcu. Wg nowych przepisów, dłużnik musi dokonać korekty niezależnie od faktu, czy jego wierzyciel skorzystał z ulgi za złe długi. Jeśli nie dokona takiej korekty, urząd skarbowy może wyciągnąć wobec dłużnika konsekwencje. Ustawodawca przewidział bowiem możliwość nałożenia kary finansowej odpowiadającej wartości 30 proc. podatku naliczonego nieuwzględnionego w korekcie.

Przypomnijmy: wierzyciel, po upływie 150 dni od terminu wskazanego na jego fakturze sprzedaży, ma prawo do skorzystania z ulgi za złe długi – może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny (VAT), czyli obniżyć kwotę podatku. Dłużnik, niezależnie od działania wierzyciela, o ile nie ureguluje zobowiązań, musi skorygować podatek naliczony, czyli zwiększyć kwotę podatku VAT.

 

Na koniec warto pójść jeszcze dalej…

Załóżmy, że dłużnik nie reguluje zobowiązań, następnie koryguje podatek naliczony, a jeszcze później ostatecznie spłaca swoje zobowiązania. W takich sytuacjach stosuje się tzw. powrotne dokonanie korekty, którą można również dokonać w części (w przypadku częściowego uregulowania zobowiązania). Jej złożenie skutkuje korektą podatku – naliczonego po stronie dłużnika i należnego po stronie wierzyciela, oczywiście jeśli ten drugi skorzystał wcześniej z ulgi za złe długi i złożył z tego tytułu korektę w deklaracji VAT.

Jak wskazuje Ministerstwo Finansów, w nowych wzorach deklaracji VAT przedsiębiorca ma możliwość oznaczenia, czy jest to powrotna korekta. 

 

Podziel się:

Komentarze

Brak komentarzy. Wyraź swoją opinię jako pierwszy!

Komentuj

Adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem (*).